“Менің атамның (әжемнің) балалық шағы челленджі. Павловка ауылының көптен бері тұрғыны Иван Афанасьевич Стригиннің естеліктерінен.

Адамның тағдыры, өмірлік сапары ұшып бара жатқан құс сияқты. Кейде уақыттың қаншалықты тез зымырап өткенін байқамаймыз да. Бірақ әр жыл, ай, күн, сағат, тіпті минут адам өмірінде өз ізін қалдырады. Бұл қайғылы естеліктер, қуаныш пен күлкі сәттері және қайғылы сәттер